,

Çocuklarınızı Çok Sıkmayın

Bir ilkokul öğretmeni olarak pek çok öğrenci velisinde ve çevremde bulunan pek çok insanda aynı sorunu görüyorum;

“Çocukları birbirinden farklı kurs ve etkinliklere sürekli gönderme isteği”

Çocuklar hafta sonu geldiğinde gitar kursu, okul sonrası müzik kursu, başka zamanlarda Ebru kursu derken sadece ders çalışan ve sürekli yükleme yapılan birer robot haline geliyor ve “Burnunun kanaması nasıl olur” habersiz, “Eline toprak değmesinden” habersiz ve mutsuz çocuklar türüyor.

 Çocuklarınızı Çok SıkmayınSonucunda da toplumda “Android sistemli, 4 çekirdekli” çocuklar türüyor…

İşi gücü tablet, bilgisayar, cep telefonu ve televizyon veyahut konsol oyunları olan bu çocuklar;

-İnsani ilişkileri zayıf

-Sosyal aktivitesi sıfır denilecek kadar az

-Kendini ifade etme becerisi düşük

-Suskun

-Yalnız

ve buna benzer pek çok durumun içinde hapsoluyorlar.

Hatta bunu pedagoglar daha iyi bilirler ancak ileride intihara meyilli ve yalnızlık dürtüsü aşırı yüksek bireyler oluyorlar.

Bir de bu çocuklardan beklenti nedir tam olarak? “Başımdan gitsin de kurtulayım” mı? “Her müzik aletini çalsın” mı? “Yaşayan bir robot olsun” mu?

Konu uzun uzadıya gider ancak benden kısa ve öz tavsiye;

Çocuklarınızı saklambaç kursuna gönderin! Misket kursuna gönderin! Bilya olan şu ufak ufak cam parçacıkları olan misketten bahsediyorum yanlış olmasın. Çocuklarınıza uçurtma yapın, çocuklarınızla koşu yarışı yapın, çocuklarınızla “Siz vakit geçirin, müzik aletleri değil”

Zaten zamanı geldiğinde çocuklar öğrenmesi gerekeni öğrenecektir, zorlamanın bir anlamı yok! Çocukları “küçük yaşta hayattan soğutmanın bir anlamı yok”.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.